آنهایی که مانده اند و آنهایی که رفته اند

امروز ايميل زیبایی از يکي از دوستان بسیار خوبم به دستم رسید، من که لذت بردم. گفتم اينجا بگذارم شما هم ببينيد. خواندنش خالي از لطف نيست، يکجورايي حرف دل ماهاست، البته نمي دونم نويسنده اش کيه ولي همين جا ازش تشکر ميکنم:

-آنهايي که رفته‌اند هر روز ايميلشان را در حسرت نامه از آنهايي که مانده‌اند باز مي‌کنند و از اينکه هيچ نامه اي ندارند، کلافه مي‌شوند.
-آنهايي که مانده‌اند هر روز نه، يکروز در ميان ايميلشان را چک مي‌کنند و از اين‌که نامه اي از آنهايي که رفته‌اند ندارند، کفرشان در مي‌آيد! 

-آنهايي که رفته‌اند، منتظرند که آنهايي که مانده‌اند، برايشان نامه بنويسند. فکر مي‌کنند حالا که ازجريان زندگي آنهايي که مانده‌اند خارج شده‌اند، آنها بايد تصميم بگيرند که هنوز مي‌خواهند به دوستيشان از دور ادامه بدهند يا نه.  
-آنهايي که مانده‌اند منتظرند که آنهايي که رفته‌اند برايشان نامه بنويسند. فکر مي‌کنند شايد آنهايي که رفته‌اند مدل زندگي‌شان را عوض کرده باشند و ديگر دوست نداشته باشند با آنهايي که مانده‌اند معاشرت کنند.

- آنهايي که رفته‌اند همان‌طور که دارند يک غذاي سر دستي درست مي‌کنند، تا تنهايي بخورند فکر مي‌کنند، آنهايي که مانده‌اند الان دارند دور هم قورمه سبزي با برنج زعفراني مي‌خورند و جمعشان جمع است و مي‌گويند و مي‌خندند.  
-آنهايي که مانده‌اند همان طور که دارند يک غذاي سر دستي درست مي‌کنند، فکر مي‌کنند آنهايي که رفته‌اند الان دارند با دوستان جديدشان گل مي‌گويند و گل مي‌شنوند و از ان غذاهايي مي‌خورند که توي کتاب‌هاي آش پ‍زي عکسش هست.

-آنهايي که رفته‌اند فکر مي‌کنند آنهايي که مانده‌اند همه اش با هم بيرونند. کافي شاپ مي‌روند .خريد مي‌روند…با هم کيف دنيا را مي‌کنند و آنها را که ان گوشه دنيا تک افتاده اند، فراموش کرده اند.  
آنهايي که مانده‌اند فکر مي‌کنند آنهايي که رفته‌اند همه اش بار و ديسکو مي‌روند و خيلي بهشان خوش مي‌گذرد و آنها را که توي آن جهنم گير افتاده‌اند، فراموش کرده‌اند.
 
-آنهايي که رفته‌اند مي‌فهمند که هيچ کدام از آن مشروب‌ها باب طبعشان نيست و دلشان مي‌خواهد يک چاي دم کرده حسابي بخورند.  
آنهايي که مانده‌اند دلشان مي‌خواهد بروند يکبار هم که شده بروند يک مغازه‌اي که از سر تا تهش مشروب باشد که بتوانند هر چيزي را مي‌خواهند انتخاب کنند. 
  
-آنهايي که رفته‌اند همان‌طور مي‌نشينند پ‍شت پ‍نجره و زل مي‌زنند به حياط و فکر مي‌کنند به اين‌که وقتي برگردند کجا کار گيرشان ميايد و آيا اصلا برگردند؟!  
آنهايي که مانده‌اند فکر مي‌کنند که آنهايي که رفته‌اند حال کرده‌اند و حالا مي‌ايند جاي آن‌ها را سر کار اشغال مي‌کنند و آنها از کار بيکار مي‌شوند
 
-آنهايي که مانده‌اند فکر مي‌کنند آنهايي که رفته‌اند حق ندارند هيچ اظهار نظري در هيچ موردي بکنند چون دارند اونور حال مي‌کنند و فورا يک قلم برمي‌دارند و اسم اونوريها را خط مي‌زنند   
آنهايي که رفته‌اند هي با شوق بيانيه‌ها را امضا مي‌کنند و مي‌خواهند خودشان را به جريان سياسي کشوري که تويش نيستند، بچسبانند!
 
-آنهايي که مانده‌اند در حسرت بي بي سي بي سانسور کلافه مي‌شوند!   
آنهايي که رفته‌اند هيچ سايت خبري را نمي‌خوانند. خبر کشورهايي که در آن زندگي مي کنند بهشان ربطي  ندارد!

-آنهايي که مانده‌اند مي‌خواهند بروند.
آنهايي که رفته‌اند مي‌خواهند برگردند!

-آنهايي که مانده‌اند از آن طرف مدينه فاضله مي‌سازند...  
آنهايي که رفته‌اند، به کشورشان با حسرت فکر مي‌کنند...

-اما هم آنهايي که رفته‌اند و هم آنهايي که مانده‌اند در يک چيز مشترکند... آنهايي که رفته‌اند احساس تنهايي مي‌کنند.
آنهايي که مانده‌اند هم احساس تنهايي مي‌کنند!

 مساله مهاجرت هم مثل همین تصویره:

ماها معمولا خیلی سریع و راحت در باره آدم هایی که رفته‌اند و آنهایی که مانده‌اند قضاوت می‌کنیم، بهتر است کمی‌ قبل از قضاوت سریع، به قانون زير خوب فکر کنيم:

 يک تصوير را مي شود از جنبه هاي مختلف ديد و از جنبه هاي مختلف تفسير کرد. در واقع فقط يک تفسير  از يك مساله وجود ندارد.

قوانين رانندگي

در استراليا يکي از کارتهاي معتبر جهت شناسايي افراد، تصديق رانندگي است که در اينجا صادر شده باشد، از اين رو تصميم گرفتيم که عزممان را جزم کرده و امتحان دهيم.

قسمت اول امتحان خيلي شبيه امتحان آئين نامه در ايران است. وقتي داشتم خودم را براي اين امتحان آماده مي کردم، اولش احساس کردم از برکردن تمام اين قوانين و رعايت آنها چقدر مشکله، ولي الان که خوب فکر مي کنم مي بينم که رانندگي در تهران خيلي سخت تر بود، چون در هر شرايطي بايستي از قوانين همان زمان و مکان تبعيت مي کرديم . مثلا براي گرفتن تصديق بايد آنين نامه را خوب یاد مي گرفتیم و در امتحان شهر مو به مو رعايت مي کرديم. بعد از گرفتن تصديق قوانين کاملا عوض مي شد و قوانين نانوشته ديگري حکم فرما بود.

بين قوانين رانندگي نانوشته در تهران که همه همشهريهاي محترم مو به مو اجرا مي کنند تا قوانين نوشته شده و آموزش داده شده به افراد، فاصله اي به اندازه مرگ و زندگي وجود دارد. از جمله قوانين نانوشته عبارتند از:

1- هيچ ماشيني براي عبور عابر پياده توقف نخواهد کرد مگر بر روي خط عابر، آن هم به گونه اي که عابر بخت برگشته مجبور شود نصف طول ماشين را به جلو و يا عقب حرکت کند.

2-خط ممتد، خط شکسته، دو خط ممتد همواره داراي شرايط يکسان بوده و دور زدن و سبقت گرفتن از روی آنها آزاد است فقط در صورتيکه منجر به تصادف نشود. در غير اين صورت قوانين آئين نامه لازم الاجراست.

3-از هر لايني از اتوبان مي توان گردش به راست يا گردش به چپ به راحتی انجام داد مشروط براينکه سرعت را در هنگام دور زدن بتوان کنترل کرد و احيانا چپ نشد.

4-داشتن گوشي موبايل و چک کردن SMS ها در لاين پر سرعت الزامي است.

5-از هر لايني و از هر جهتي مي توان سيقت گرفت. حتي از شانه خاکي جاده ها ، فقط خودتان مواظب سقوط آزاد در دره باشيد.

6-بعد از گرفتن سبقت با هر سرعتي که دوست داريد در همان لاين به حرکتتان ادامه دهيد.

7-نداشتن آينه هاي بغل و همراه داشتن فلاسک چاي و قند براي مسافرکش هاي محترم (راهي ها) الزامي است.

8-پارک دوبل و گاهي سوبل در هر نقطه اي از خيابان آزاد است و گذاشتن علائم پارک مطلقا ممنوع و حمل با جرثقيل و... تنها براي خالي نبودن عريضه است. البته ناگفته نماند همين چند روز پيش ماشين يکي از دوستان را به دليل توقف در مکان ممنوعه با جرثقيل بردند و کلی دردسر برایشان ایجاد کردند... در تمام قوانين نانوشته فوق البته شانس هم دخيل هست که  گير يک پليس قانونمند نيفتيد.

9-در صورت رد کردن هر گونه خروجي در اتوبان به راحتي با تغيير دنده ماشين به دنده عقب مشکل را حل کنيد.(يک شب يادم هست که برنامه کنترل نامحسوس آقايي را نشان مي داد که نيمه شب در اتوبان امام علي در لاين پر سرعت، دنده عقب مي رفت، پليس دليلش را ازش پرسيد گفت به خدا از شهرستان آمدم دنبال آدرس مي گردم، اينجا را بلد نيستم. پليس با تعجب مي گفت مگر قوانين رانندگي تهران و شهرستان با هم متفاوته!!! )

۱۰- بوق زدن به منظورهاي متفاوت:

سلام و احوالپرسي، خداحافظي، زنگ درب منزل، اعتراض شديد، عرض ارادت به دوستان، نشان دادن شادي در کاروان عروسي و...

۱۱-شب جمعه و يا شبهاي تعطيلي در صورتيکه مجبور شويد از جردن عبور کنيد بايستي خودتان را براي کورس بازي و لايي کشيدن و.. آماده کنيد. خلاصه متناسب با هر زمان و مکاني بايد مغزمان به قوانين خاصي سوئيچ مي کرد.

ولي با تمام اين سخت گيريهايي که در قوانين اينجا ديدم يک قانون به نظرم خيلي متفاوت با قوانين راهنمايي و رانندگي در ايران آمد.

مشابه با قانون راهنمايي رانندگي در ايران از دو خط ممتد تحت هيچ شرايطي اجازه سبقت گرفتن و دورزدن نداريد ولي تفاوت ديگري در اين قانون به نظرم وجود دارد و آن اينکه تحت شرايط خاصی مي توان از دو خط ممتدعبور کرد. دوست دارم بدانم چنين استثنايي هم در ايران داریم يا نه؟ دوستانی که اطلاع دارند لطف کنند جواب بدهند و خارش ذهني من را برطرف کند. اجرتان با پلیس ۱۱۰ .

سال نو میلادی مبارک

شب تحويل سال 2009 را در کنار Harbour Bridge با آتش بازي بسيار زيبايي گذرانديم. از ديدن  آتش بازي با اين شکوه و عظمت چشمانم خيره شده بودند. خيلي چيزها در آن شب من را به ياد تحويل سال شمسي خودمان انداخت. مثلا بعد از تحويل سال همه همديگر را مي بوسيدند، يا همه براي شروع آتش بازي لحظه شماري مي کردند (البته خيلي ها هم خوابيده بودند و هر صدايي که مي شنيدند بلند شده، چشمي مي ماليدند و دوباره به خوابيدن ادامه مي دادند!). با توجه به اين که ديدنش لطف بسياري برام داشت ولي باز هم اون تيک تيک ساعت و چرخيدن ماهي قرمز در تنگ آب کنارهفت سين ايراني و شنيدن يا محول الحول والاحوال... و از همه مهمتر دلهره قشنگي که همه ساله در موقع تحويل سال دارم، يک چيزه ديگه است. نمي دونم انگار با گوشت و پوستم عجين شده اند.            

امشب رفتيم سينما و فيلم Yes Man را ديديم، در حال پخش فيلم ياد دستفروشهاي ايران افتادم که حتما الان در بساطشون اين فيلم با کيفيت عالي پيدا مي شه و رکورد فروششان را شکسته. موضوع فيلم کاملا کمدي بود. در لابه لاي موضوع نيش و کنايه هاي نه چندان کمي هم به ايراني ها زده بود. آخه هيچکس نيست بگه دختراي ايراني به اين قشنگي، خدائيش آدم قحط بود که اين خانم محترم را انتخاب کرده بودید. البته توهين نشه چهره واقعي هنر پيشه اصلا بد نیست طفلکی را به این شکل در آوردند. اشکال از گريمش بود!

بعد فيلم ما نیز با مشتهاي گره کرده کلي شعار مرگ بر آ... سر داديم و تا منزل براي تحريم ديدن اين فيلم پياده روي کرديم!  داشتم فکر مي کردم که چقدر راحت بين يک فيلم کمدي نيشگوني هم از ايران مي گيرند. حالا باید منتظر موج سر و صداها باشيم، من که از همين حالا ديدن اين فيلم را در صورتيکه بليطي برايش خريده شود و پولي به جيب کارگردانش برود، مردود اعلام مي کنم (فتواي جديد، حرامه ) البته از دستفروشهاي کنار خيابان اشکالي نداره چون يک کمکي هم به ملت خودمون مي شه

تا ببينيم سينماي ايران کي ميتونه جواب اين قبیل فيلمها را فارغ از هر گونه زنده باد و مرده باد بدهد

کريسمس تابستوني مبارک

بلاخره کريسمس اينجا رو ديدم، مثل روز اول فروردين همه جا سوت و کور، خيابانها خالي، تمام مراکز خريد و مغازه ها بسته  است. ما به اتفاق دوستان به ساحل زيبايي سر زديم. جايي که هيچوقت خالي و سوت و کور نمي شه. من عاشق طبيعت اينجام، هر چي بيشتر مي گذره جاهاي زيباي بيشتري را مي بينم. مثلا در يک مسير نسبتا کوتاه حداقل 50 گونه متفاوت گل و گياه بارنگهاي فوق العاده زيبايي که تا به حال نديده بودم، چشم نوازي مي کرد. به همين تعداد هم جک و جونور ريز و درشت مي بينيد!!! خيلي دوست داشتني هستند .

هوا تميزه، ماشينها تميزند شايد باورتان نشه ولي بعد از يک روز طولاني پياده روي و گشت وگذار تو خيابانها و ساحل و کوه و کمر حتي ته کفشها هم تميزه!!!سکوت اينجا و صداي چه چه پرنده هاش شنيدنيه .

روز 26 دسامبر تصميم گرفتيم که بريم و حراج Boxing Day  را هم تجربه کنيم، چشمتون روز بد نبينه حتما روزهاي 27ام 28 ام اسفند ماه، خيابان آيت تا ميدان هفت حوض را ديده ايد، اينجا زده بود رو دستش. تمام پاسا‍ژ مملو از آدم، هر دو سه قدم يک بار بايد عذر خواهي مي کردي که به کسي نخوري. قيمتها خيلي مناسب بود و حسابي off خورده بود مثلا لباسي که تا ديروز قيمتش 100 دلار بوده را براحتي 20 دلار مي تونستي بر داري . هنوز دليلش را نفهميدم. آخه اگر چنين حراجي تو تهران مي ديدم بعدش يا لباس زدگي داشت يا جنس بدي از آب در مي امد، خلاصه يک کلاهي سر آدم رفته بود . اينجا هم با ناباوري تمام خريد کردم تا ببينم چي پيش مي آد !!!  بعضي برندها مثل پوما، کاملا خالي شده يود حتي تن مانکنهاش هم ديگه لباسي نمانده بود!!!

يک روز هم رفتيم Watsons bay، ساحل بسيار زيبايي که براي رفتن به اونجا حدود نيم ساعتي بايد سوار Ferry شد . سرعت فري هاي اينجا فوق العاده سريعه. واي که چقدر ساحل آنجا زيبا و آرام بخش بود. در اولين فرصت که بتوانم عکسهايش را در فتوبلاگم مي گذارم. الان از اينترنت موبايل استفاده مي کنم خيلي مقرون به صرفه در نمي آد.

خلاصه تعطيلات کريسمس به سرعت سپري شد. جاي همه دوستان خالي.

یلدا مبارک

اولين مراسم ايراني را در بلاد غربت در جمع گرم دوستان ايرانيمان برگزار کرديم. سور وسات به پا بود ازآجيل ، انار و هندوانه گرفته تا فال حافظ.

صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است       وقت گل خوش باد کزمی وقت میخواران خوش است

از صبا هر دم مشام جان ماخوش می شود                   آری آری طیب انفاس هواداران خوش است 

اين روزها همه پاسا‍ژها و مغازه ها مملو از آدمهايي است که با لبخند و شادي مشغول خريد کردن هستند. تمام مغازه ها به مناسبت کريسمس حراج گذاشته اند. در تمام مکانهای  پر رفت و آمد درخت کريسمس تزئين شده،  پاپا نوئلهايي که در حال عکس گرفتن با بچه هاهستند به چشم مي خوره. در تمام اين مراسمها که در گوشه وکنار شهر به پا ميشود، شادي و نشاط حرف اول را مي زنه. خلاصه شهر حسابي حال و هواي عيد را داره.

به ياد شبهاي عيد نوروز در تهران افتادم. اون موقع هم خيابانهاي  تهران پر از آدمهايي است که دارند خريد مي کنند و از اين مغازه به اون مغازه مي روند ولي تفاوت کوچکي توجهم را جلب کرد. در تهران اکثر صورتها موقع خريد شاد نيست، پول خرج مي کنند وسايل مورد نياز و مورد علاقه شان را مي خرند ولي خسته و گرفته به نظر مي آيند!!!

پروسه اجاره کردن آپارتمان

پروسه پيدا کردن خانه در اينجا کما بيش سخت تر از تهراlن است و به حساب بانکی شما هم ارتباط  نزديکی دارد. در ابتدا بايستی از طريق سايت (http://www.realestate.com.au) يا مراجعه مستقيم به مديران ساختمان و سپردن به دوستانی که داريد تعداد انتخابهای خود را بيشتر کنيد. این سايت ، سايت مناسبی برای جستجو می باشد. در اين سايت مي توان محله اي که مد نظر داريد را مشخص کرده و ليست آپارتمانهايی که براي اجاره دادن مشخص شده اند همراه با جزئيات و گاهی تصاوير آنها را ببينيد. نکته جالب توجه در اينجا اين است که آپارتمانهاي اينجا اکثرا با تعداد اتاق خوابها مشخص مي شوند نه متراژشان و اينکه بسياري از آنها به تعداد خواب داراي دستشويي وحمام مجزا مي باشند. اکثرا داراي پارکينگ هستند ولي انباري نه. تقريبا در اينجا سه دسته بندي در مسکن ديده مي شود:

1-      خانه ويلايي

2-      ساختمان دو الي سه طبقه

3-      برج با واحدهاي زياد

در مورد اين سه دسته تا اونجاييکه من ديدم اکثر خانه هاي ويلايي شيک، گران قيمت هستند. ساختمانهاي دو سه طبقه اکثرا قديمي هستند و متقاضي زيادي دارند چون قيمتشان مناسبتر است. برجها هم که اغلب شيک و تازه سازند و داراي سيستم امنيتي خوبی هستند به همين دليل قيمتشان بالاتر است.

کرايه خانه را در اينجا هفتگی حساب می کنند  و در ابتدا پولی را تحت نام BOND  می گيرند، اين پول تا پايان قرارداد پيششان می ماند. يک هفته از ابتدای قرارداد فرصت داريد هرگونه مشکل و نقصی که در آپارتمان مشاهده می کنيد را ليست کرده و به مدير ساختمان گزارش دهيد، در غير اين صورت  در انتهای قرارداد و تحويل آپارتمان هرگونه ايرادی که در آنجا اضافه شده باشد از مبلغ BOND  کسر خواهد شد و مابقی برگردانده می شود.

از اونجاييکه من فقط داخل آپارتمان برجها را ديده ام، پس به موارديکه اشاره مي کنم مربوط به برجها مي باشد  شايد در خانه هاي ويلايي وسايل ديگري هم کم و بيش موجود باشد. در اکثر آپارتمانها اجاق گاز و ماشین ظرفشویی وجود دارد و در بعضي موارد ماکرو فر و خشک کن لباس ديده مي شود. در صورتيکه آپارتمان شما داراي خشک کن باشد اکثر ساختمانها ممنوعيت آويزن کردن لباس را در بالکن دارند که به قول خودشان نماي ساختمان بد نشود. اجاق گاز در بعضي جاها از طريق سيستم الکتريسيته کار مي کند و در جاهاي ديگر با گاز که مطمئنا سيستم گازي مقرون به صرفه تر خواهد بود.

سيستم گرمايي air condition  هست که در بعضی ساختمانها از نوع قديمی و در بعضی موارد اسپيليت می باشد. اغلب آپارتمانها داراي پارکت يا موکت هستند و در زمان تحويل دادن آپارتمان بايد موکت را کاملا شسته و تميز تحويل داد ويا هزينه آن را به مدير ساختمان داد تا مدير ساختمان مسئوليت نظافت را برعهده بگيرد.

اکثر آپارتمانها تا اينجا که من ديدم مجهز به سيستم  RFID مي باشد. ورود و خروج  به داخل ساختمان ، سوار شدن آسانسور، رفتن به پارکينگ ، همه از طريق يک کارت (تگ RFID)  ميسر خواهد بود.

اين سيستم امنيتي در ابتدا دست و پا گير ولي به مرور احساس امنيت خوبي را در ساکنين ايجاد ميکند.

پريز برق اينجا سه شاخه است که با پريزهای سه شاخه ای که در ايران ديده بودم کاملا تفاوت دارد، بنابراين برای تمام  دستگاه های الکتريکی بايد از اينجا مبدل تهيه کرد.

آپارتمانها داراي مکان خاصي جهت اسباب کشي هستند که مدير ساختمان آن را يه شما نشان خواهد داد يعنی توقف ماشين حمل بار و ورود وسايل بايد از آن مکان الزاما انجام شود، در اکثر آپارتمانها مديران خواستار اين هستند که يکي دو روز قبل از اينکه وسايل را بياوريد با مدير هماهنگي کنيد که بتواند داخل آسانسور را با coverهاي مناسبي جهت جلوگيري از صدمات احتمالي بپوشاند.

آژانسهاي مسکن روز و ساعت خاصي را براي بازديد از آپارتمان مشخص مي کنند. بايد سعي کنيد در همان زمان تايين شده آنجا باشيد وگرنه تا زمان بازديد بعدي يک انتخاب را از دست داده ايد. در صورتيکه آپارتمان را بازديد کرديد و به نظرتان مناسب آيد Application فرمي را به شما مي دهند تا همانجا پر کنيد . بعد از يک يا دو روز در صورتيکه شما را انتخاب کرده باشند با شماره تماسي که در فرم مشخص کرديد تماس گرفته و در صورت توافق شما زماني را براي عقد قرار داد مشخص مي کنند. در زمان قرارداد توضيحاتي را راجع  به قوانين و مقررات ساختمان خواهند داد.

از جمله اين مقررات اينکه، مدير ساختمان يک کليد يدکي از آپارتمان شما را دارد. تحت شرايطي خاص، مثلا اگر مدتي هيچ خبري از شما نباشد و يا همسايه تان بگويد که اينجا مشکوک به نظر مي آيد يعني احساس خطري شود مدير ساختمان حق ورود به آپارتمان را دارد. حدودا هر چند ماهي يکبار مدير ساختمان براي بازديد با اطلاع شما وارد آپارتمان مي شود ، تا از سلامت همه چيز مطمئن شود. در کل به نظر من آپارتمانهاي راحتي دارند و اکثر نيازهاي مهم در آنها در نظر گرفته شده است.

پی نوشت: جهت اطلاع بيشتر از چگونگي اجاره آپارتمان ميتوانيد به سايت گرين آيلند مراجعه کرده و از خدماتشان بهره مند شويد.

پایان روزهای دور از خانه

ما برای پیدا کردن خانه مناسب، از چند آپاتمان بازدید کردیم، بین تمام اونها یکیش مناسب بود و به اصطلاح به دلمون نشست. ولی کرایه درخواستی ما کمتر از چیزی بود که صاحب خانه مشخص کرده بود.

بارهای ما که از ایران فریت شده بودند 5 روزی بود که به فرودگاه رسیده بود و ما فقط دو روز زمان داشتیم که بارها را  بدون اینکه مشمول هزینه نگهداری شوند، از آنجا تحویل بگیریم. هر لحطه خدا خدا می کردیم که مدیر ساختمان زنگ بزنه و نتیجه را به ما اطلاع بدهد. اما خبری از تماس نبود، خودمون با مدیر ساختمان تماس گرفتیم، گفت که هنوز صاحب خانه جوابی نداده!!! 

اما فردا صبح در حالیکه فقط یک روز دیگر فرصت داشتیم که بریم و وسایلمان را تحویل بگیریم، با صدای زنگ موبایل از خواب بیدار شدیم، مدیر ساختمان بود در حالیکه محترمانه ما را برای بستن قرارداد دعوت می کرد.  حتما می توانید تصور کنید که چه صبح دل انگیزی در انتظارمان بود.

فرآیند تحویل آپارتمان در اینجا کاملا با ایران متفاوت است و جالبترین قسمتش این است که در ابتدا فرمی به شما می دهند، یک هفته فرصت دارید که تمام ایراداتی که در آپارتمان می بینید را لیست کنید، این ایرادات هر چیزی می تواند باشد، حتی وجود یک خراشیدگی بسیار جزیی بر روی دیوار. در زمان تحویل خانه، در صورتیکه چیزی علاوه بر موارد اعلام شده در خانه مشاهده شود، هزینه تعمیر آن از مبلغی که تحت عنوان BOND  در ابتدای قرارداد از شما گرفته اند، کسر خواهد شد.

در ایران یادم هست که وقتی مستاجر یکی از دوستان بلند شد، دیوارها مزین به میخهایی در سایزهای متفاوت بود. در یکی از اتاق خوابها و شیشه یکی از پنجره ها شکسته شده بود، آخرش هم گفت حلال کنید!!!

ورود به سیدنی

بلاخره ما هم وارد شهر سیدنی شدیم. انتظارمان به سر رسید. الان حدود 6 شبی است که منزل دو تا از دوستان بسیار خوبمان خانواده مهندس ارنست اقامت داریم. انصافا که مهمان نوازی را در حق ما تمام کرده اند.

امیدوارم که بتونیم کمی از مهربونیهاشون را جبران کنیم.

با ورود به سیدنی سرما خوردگی بسسیار بدی سراغم اومد، نمی دونم اسمش چیه، شاید آنفولانزای استرالیایی!!!

ابی هم به مناسبت ورود ما کنسرت جالبی در سیدنی گذاشت!!! جای تمام دوستان خالی، شب بسیار خوبی بود. ما همچنان به دنبال خانه مناسب برای اجاره هستیم. دعا کنید خونه تمیز و مناسبی پیدا کنیم.

دوران برزخی

وقتیکه ویزایتان می رسد تا زمانیکه سوار هواپیما بشوید ، از نظر من بدترین دورانی است که سپری می کنید و یا به زبان یکی از دوستان زمان برزخی. توصیه ام به  دوستانی که قصد مهاجرت دارند این است که حتما با برنامه ریزی بسیار دقیق حداقل یک ماه قبل از پرواز از کارتان انصراف دهید (استعفا, مرخصی،...) و طمع به آن یک ماه حقوق آخر نداشته باشید. زیرا ماه آخر باید در آرامش به یکسری کارها برسید که در صورت مشغله کاری زیاد دوران زیبایی را براحتی از دست می دهید.

دیگر اینکه لوازمی را که می خواهید با freight ارسال کنید، حدود یک هفته قبل از ارسال، نهایی کرده و پرونده آن را تا شب آخر به امید اینکه ممکن است چیزی را فراموش کرده باشید، باز نگذارید.

جهت اطلاع بيشتر از چگونگي ارسال و دريافت وسايل ميتوانيد به سايت گرين آيلند مراجعه کرده و از خدماتشان بهره مند شويد.

نکته هاي کوچک زندگي

ديروز يکي از دوستان خوبم متني را بهم داد که از کتاب "Life Little Instruction مولف اچ جکسون براون ترجمه سرکار خانم زاهدي " گلچين شده بود. نکته هاي ظريف و کوچکي که اگر هر کسي به ياد داشته باشد و عمل کند در دراز مدت تاثير به سزايي در زندگيش خواهد داشت. خيلي جالبند، حتما بخوانيد :

- با يک وکيل، يک حسابدار ماهر و يک لوله کش کارکشته دوست شو.
- وقتي رئيس جايي شدي، هنگام ملاقات همکارانت از روي صندلي بلند شو واحترام بگذار. شايد آنها  موقعيت رئيس شدن را نداشتند ولي از تو توانمندتر باشند.

-ميز کار و محيط کارت را مرتب نگه دار.
- هرگز اميد را از کسي سلب نکن، شايد اين تنها چيزي باشد که دارد.

- همه لباسهايي را که ظرف سه سال گذشته نپوشيده اي به خيريه بده.
- هرگز سالگرد ازدواجت را فراموش نکن.

- به افکار بزرک فکر کن اما از شاديهاي کوچک لذت ببر.
- فقط آن کتابهايي را امانت بده که از نداشتنش ناراحت نمي شوي.

- شريک زندگيت را با دقت انتخاب کن، ۹۵ درصد خوشبختي ها و بدبختيها ناشي از همين يک تصميم خواهد بود.
- عزيزان خود را با يک هديه کوچک غير مترقبه شاد کن.
- حداکثر استفاده را از شرايط بد بکن.