اوقات خوش آن است که با Friends به سر شود...

از سالها پیش تعریف سریال Friends را از دوستانم می شنیدم ولی هیچ وقت فرصت دیدن آن را پیدا نکرده و یا این فرصت را برای خودم بوجود نیاورده بودم. اما چند وقتی هست که برنامه ریزی کردیم و هر شب یکی دو تا اپیزود از این سریال را میبینیم و از ته دل میخندیم. 

شاید باور نکنید ولی گاهی با حس و حالی میخندم که فکر میکنم به زمان دانشجویی و ماقبل آن بر گشتم. حال و هوای بسیار زیبایی که احساس میکنم مدتهاست از آن فاصله گرفتم. حس و حالی که مخصوص دوران نوجوانی یا جوانی آدم میشه. یعنی همون زمانهایی که آدمها بدون نقاب، بدون سانسور و بدون ترس از قضاوت شدن یا قضاوت کردن با دوستان خود ارتباط برقرار میکنند واصلا نگران این نیستند که الان طرف چی فکر میکنه، چی برداشت میکنه، دلخور میشه، به دل میگیره، بهش برمیخوره و خلاصه صد تا خیال جورواجوری که وقتی بزرگ تر میشیم در روابط خود بیشتر  آنها را لحاظ میکنیم.

 همین قید و بندها گاهی باعث میشه که انسان از خود واقعیش جوری فاصله بگیره که دیگر احساس لذتی از اطرافیان و دوستانش نداشته باشد.

ما که همچنان داریم به دیدن این سریال ادامه میدیم و لذت می بریم، اگر چه سریال جدیدی نیست ولی توصیه میکنم که حتما در لا به لای کارهای روزمره خود زمانی هم به دیدن این سریال اختصاص بدید. ویژگی بزرگی که داره اینه که اپیزودهای آن کوتاه است و ماجراها خیلی به هم گره نمیخوره . در صورتیکه اپیزودی را نبینید یا موضوع آن را فراموش کرده باشید، در درک داستان قسمت بعدی تاثیر به سزایی نمیگذاره . ولی خوب اگر همه اپیزودها را به ترتیب و پشت سر هم ببینید با شخصیتهای داستان ارتباط خوبی برقرار میکنید و حسابی لذت می برید.

نوروز 89 مبارک

ساقیا آمدن عید مبارک بادت  وان مواعید که کردی مرود از یادت

سال اول مهاجرت برای ما، سالی پر از تجربیات تلخ و شیرین بود، اتفاقاتی که خواسته و ناخواسته در زندگی ما رخ دادند و هر کدام درسی شدند برای فردایی بهتر.

سال 88 با تمام خوبیها و بدیهاش گذشت. سختیها و نگرانیها با گذشت زمان رنگ باخت و تنها تجربیات گران قیمتی که در خاطراتمان به یادگار ماندند. در این سال با دوستان جدیدی آشنا شدم که وجودشان برایم موهبتی است و از این رو خدا را بسیار شاکرم.

و اما امسال یعنی سال 89  را به شکل کاملا متفاوت و با آرامشی وصف ناپذیر آغاز کردم. در حالیکه عزیزانم در کنارم بودند. و با حضورشان عید ما واقعا بوی عید می داد. 

به نظر من زمان در استرالیا خیلی زودتر از ایران میگذره، اما این مدت که مهمان هم داشتم زمان میدوید و تا چشم باز کردم وقت رفتن بود و خداحافظی...

اما هر خداحافظی بهانه ای برای سلامی دوباره است، پس به امید دیدار دوباره، سلامی دوباره ، صبر میکنم و میگذارم که خاطرات خوش با هم بودن، اشتیاق دیدار را دو چندان کند.

شروع امسال برای ما فوق العاده بود، امیدوارم که برای همه دوستان سالی سرشار از شادی، سلامتی و  موفقیتهای پی در پی باشد.

ارسال دعوت نامه جهت گرفتن ویزای توریستی

مدتی پس از ورود به استرالیا، وقتیکه  بیشتر دغدغه های مهاجرت فروکش می کند، حالا وقت باز کردن یک پرونده جدید دیگری میشه که برای مهاجرها بسیار دلپذیر و لذت بخش است و آن هم دعوت خانواده و عزیزانی است که در فرسنگها دورتر از اینجا زندگی میکنند ولی یادشون و خاطراتشون همیشه همراه آنها است.

راه های متفاوتی برای دعوت کردن اقوام وجود دارد که یکی از آنها دعوت افراد بدون اسپانسر مالی شدن هست، که در این روش فقط نیاز به ارسال برخی مدارک از طرف دعوت کننده می باشد.

دعوت کننده لازم است مدارک زیر را تهیه نماید :

1- تهیه کپی از صفحه اول و ویزای دعوت کننده

2- تکمیل فرم دعوت نامه  (در این فرم لازم است که مشخصات دعوت کننده،  مدعوین، دلیل دعوت کردن، اینکه مدعوین قادر به تامین مخارج خود از نظر مالی بوده و در صورت نیاز مورد حمایت دعوت کننده قرار خواهند گرفت، نوشته شود)، این فرم را میتوان از مجله فروشی ها تحت عنوان declaration form تهیه کرد. البته ممکن است مشابه این فرم در سایت سفارت، جهت دانلود موجود باشد

3- فیش حقوقی

4- گرفتن صورتحساب بانکی

 پس از فراهم کردن مدارک فوق با در دست داشتن اصل پاسپورت بایستی به یک ( JP (Justice of Peace  

مراجعه کنید( کتابخانه ها، مراکز پلیس و ... ). سپس افیسر مورد نظر با پرسیدن چند سوال از شما، مثلا این مدارک به چه منظوری فراهم شده است و با مقایسه کپی مدارک و اصل آنها، از شما درخواست می نماید که زیر فرم دعوت نامه را در مقابل خود ایشان امضا نمایید. این امضا بایستی با امضای موجود در پاسپورت هماهنگ باشد. سپس آفیسر مدارک را مهر و امضا می نماید.

بعد از تکمیل شدن مراحل فوق، میتوانید مدارک را از طریق پست ارسال نمایید. با پست عادی حدودا یک هفته طول میکشد که مدارک به مقصد برسد.

افرادی هم که میخواهند به عنوان توریست به استرالیا بیایند بایستی از طریق ارسال ایمیل به سفارت درخواست ملاقات برای گرفتن ویزای توریستی در تاریخ خاصی را بنمایند. پس از مدتی سفارت با آنها تماس گرفته و زمانی را به آنها اختصاص خواهد داد. مدعوین باید با در دست داشتن مدارکی که شما به عنوان دعوت نامه برایشان ارسال کردید و تمام مدارکی که در اینجا مشخص شده است به سفارت استرالیا در تهران مراجعه نمایند.

سفارت سوالاتی از این قبیل از مدعوین خواهد کرد: 

چرا میخواهید بروید؟ هدفتان از این سفر چیه؟ چه جوری مخارجتان تامین میشه؟ آیا قصد ماندن دارید یا میخواهید برگردید ؟ در کجا مشغول به کار هستید؟ آیا مرخصی گرفتید؟ برای چند وقت؟ در ایران بستگانی دارید؟ پدر، مادر، همسر؟ آیا آنها هم قصد سفر دارند؟

در صورتیکه با پاسخهای شما مطمئن شوند که شما از نظر مالی ساپورت خوبی دارید و حتما برمی گردید به راحتی ویرایتان را صادر میکنند. این جلب اطمینان آفیسر موردنظر به مهارت صحبت کردن شما، میزان مدارکی که نشان میدهد شما تعلق خاطری برای برگشت به ایران دارید و همچنین به خود آفیسر خیلی مرتبط است. بردن ترجمه هر گونه سند زمین ، ملک ، ارایه صورتحساب از حسابی که هر ماه در آن گردش حساب وجود دارد و ارائه برگه مرخصی، برگه اشتغال به کار و فیش حقوقی خیلی میتواند بر روی نظر آفیسر مبنی بر برگشت شما تاثیر بگذارد. در کل نکته ای که بسیار برای سفارت مهم است  ارائه هر مدرکی که نشان دهد مدعوین قصد برگشت به ایران را داشته و مسافرتشان موقت می باشد، از نظر سفارت ارزشمند محسوب شده و پروسه دادن ویزا را تسریع خواهد کرد.

از زمانی که مدارک به سفارت تحویل داده میشود حداقل یک ماه برای بررسی طول خواهد کشید ولی در برخی مواقع این زمان کمتر از یک ماه هم بوده است. در بیشتر مواقع اگر مدعوین اولین سفرشان به استرالیا باشد، ویزایشان برای مدت ۳ ماه اعتبار خواهد داشت.