این روزها خیلی استرس دارم. بعضی وقتها به تصمیمی که گرفتم شک می کنم.  نمی دونم چرا هر کی به ما می رسه می گه هیچ جا ایران نمی شه...  شما دیگه چرا ؟...  استراليا چی داره که به این همه سختیش و دوریش بیارزه؟... برای ادامه تحصیل خوبه ولی برای زندگی نه...

یادش به خیر مدیر بخش IT شرکتمان بهم می گفت "برای ۱۰ یا ۱۵ سال خوبه برید. تجربه کنید. تحصیل کنید ولی برگردید. من خودم تجربه زندگی خارج ایران را دارم ولی هرگز دلم نمی خواست تو غربت بمیرم" .

هنوز نمی دونم تعریف غربت چیه. آیا آدم بعد از ۱۵ سال زندگی در يک کشور باز هم غريب است؟  آيا مي شه جاي ديگري هم وطن آدمي باشد؟ اصلا آیا وطن بايد یکی باشه یا آدمی می تونه چندین وطن داشته باشه!!